Me&My Blog 8: Verkeerd lichaam

“EEN BEKEURING KRIJGEN VOOR WILDPLASSEN TEGEN EEN BOOM, DAT ZOU CHILL ZIJN!” DE LAATSTE PERSOON VOOR MIJN BOEK IS VANDAAG AAN DE KEUKENTAFEL GESCHOVEN; ECHT EEN KNAPPE GOZER ALS JE HET MIJ VRAAGT. DAT IS OOIT VOOR DE BUITENWERELD ANDERS GEWEEST…

Poeh, als ik iets aan mijn lichaam mocht veranderen, wat zou het dan zijn? Wat de meeste dames wensen; betere billen, borsten en buik? Als het geen geld zou kosten, geen pijn zou doen en me verder geen moeite zou kosten om daarna levenslang in shape te blijven, heel graag! Tot ik 45 personen aan tafel heb gehad. Ik besef des te meer dat een gezond lijf onbetaalbaar is. Tenzij je er mentaal aan onderdoor gaat. Dan is het het overwegen waard om goed ingelicht te worden om tot een goede keuze hierin te maken. Maar wat als je buitenkant niet is, wat je van binnen voelt?

De knappe vent schuift aan. Tis pas zes weken geleden. Zes weken geleden is een laatste en heel belangrijke stap uitgevoerd; een geslachts-veranderende operatie. Ja, dat is nogal wat. Maar meteen vraag ik me af; wát is wat…? Je gevangen voelen in een verkeerde buitenkant of de mentale weg naar verandering of de fysieke kant. Na hem alle vragen gesteld te hebben, concludeer ik dat alle fases moeilijk zijn (geweest). Vanaf basisschool groep zei hij steeds dat hij een jongen is. Had vriendjes ipv vriendinnetjes, had een crossfietsje ipv een K3-fietsje met flosjes aan de handvatten, en droeg toen al jongensonderbroeken ipv meisjesbroekjes. Dát klopte, dát voelde hij. In groep 8 zijn haren laten groeien. Hij wilde op de nieuwe school waar niemand hem kende ‘normaal’ zijn. Eigenlijk voor het eerst een meisje qua uiterlijk zijn. Ze was er eentje om verliefd op te worden: een mooie verschijning. Het rare is, dat hij juist toen gepest werd. Zo erg, dat hij diep ongelukkig werd. Kreeg borsten en werd ongesteld. Jakkes, ook dat nog! Hij wilde liever de baard in de keel! Überhaupt naar een damestoilet gaan, voelde verschrikkelijk! Hij besloot stappen te gaan ondernemen, om niemand meer voor de gek te houden, om te beginnen eerlijk naar zichzelf.

Dan begint het gedoe. Een huisarts heeft hier maar weinig ervaring mee. Uiteindelijk naar VU-Amsterdam op gesprek. Daar werd het gelukkig snel duidelijk. In een (test)onderzoek werden zelfs op een hersenscan aanwijzingen gevonden, dat zij een hij is. Hormooninjecties werden gestart. De eerste ingreep was het verwijderen van borsten. De tweede was zwaarder wegend, ook voor zijn ouders: baarmoeder en eierstokken verwijderen. Dat is onomkeerbaar, dan is het wel definitief. Hoe zeker ben je hiervan, doe je het goed, wat in de toekomst? Als deze operatie gedaan is, mag je ook op je paspoort van een ‘v’ en ‘m’ maken. En dan die laatste uiterlijke stap; een echte penis! Een ruim 10 uur durende operatie (phalloplastiek) met diverse specialisten kunnen echt zo iets bijzonders maken! Van huid van de onderarm (en das echt een flink litteken!!) een Werkende Willy te maken is wel knap werk.

Gelukkig heeft Arie Boomsma dit taboe al beetje opengebroken. Zo weten degene die hierover nog twijfelen, dat ze niet de enige zijn. En dat er iets aan te doen is. Dat dat een lange weg is. Voor diegene zelf, maar voor zijn/haar ouders, familie, vrienden ook. En de buitenwereld kan hard zijn. Kwetsende opmerkingen maken, onbegrip, grappen die niet grappig zijn, smiespelen en roddelen. Zie je maar staande te houden als je letterlijk niet lekker in je vel zit. Belangrijk dat je het bespreekbaar kunt maken. Je angsten, teleurstellingen, twijfels, verdriet dat je in een verkeerd lichaam geboren bent. En dat die ander luistert. Maar liever nog respecteert wie je echt bent en je steunt.

Lieve ‘laatste’, het was bijzonder je te mogen ontmoeten. Fijn dat alles mocht vragen wat ik graag van je weten wilde en daar openlijk een eerlijk antwoord op kreeg. Hoop dat je herstel voorspoedig verloopt, zodat je met je prachtige nieuwe lichaam trots en met een bevrijd gevoel 100 jaar mag worden!

Deel het verhaal met je vrienden:
Facebook
Google+
http://cu2fotografie.nl/memy-blog-verkeerd-lichaam/
LinkedIn

Reacties op “Me&My Blog 8: Verkeerd lichaam

  • Ik heb veel aan je gedacht. Tijdens je hele periode want er zal ongetwijfeld heel veel pijn bij komen kijken letterlijk en figuurlijk. Vlakbij je gewoond. En t eigenlijk ook altijd al geweten heb. Ook wij hadden in die schoenen van je ouders kunnen staan.waar ik ook veel bewondering voor heb maar nog t meest voor jou. En dat je zon doorzettingsvermogen hebt. Trots. Het pesten is niet alleen bij jou gebleven want als jongen mag je blijkbaar ook niet dansen dus dat hebben we ook van dichtbij meegemaakt tja de middelbare school is niet altijd een pretje. Maar wij wensen jou een hele fijne toekomst tegemoet. En ik weet dat je fijne mensen en vrienden om je heen hebt. Jij komt er wel ! Het ga je goed Dyon. Je bent een knappe vent geworden.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *